Ο Κλάδος ‘Έρευνα στη Ψυχοθεραπεία’ έχει σαν στόχο τόσο την εκπόνηση ερευνών όσο τη καλλιέργεια ενός ερευνητικού ήθους αναφορικά με την ψυχοθεραπεία. Βασική προτεραιότητα του Κλάδου είναι η συστηματική ερευνητική καταγραφή με στόχο την κατανόηση και την αποκωδικοποίηση της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας.
Σε αντίθεση με τη διεθνή ερευνητική σκηνή όπου η έρευνα στη ψυχοθεραπεία – είτε είναι έρευνα τελικού αποτελέσματος είτε είναι έρευνα θεραπευτικής διαδικασίας- αυξάνεται, η ελληνική ερευνητική σκηνή δεν διαθέτει παρόμοιες έρευνες. Κατά συνέπεια η Ελλάδα δεν παράγει γνώση σε θέματα ψυχοθεραπείας, ενώ παράλληλα η αυτόματη μεταφορά τέτοιας γνώσης από τον αγγλοσαξονικό χώρο δυσχεραίνεται από πολιτιστικούς, πολιτισμικούς και γλωσσικούς- εννοιολογικούς παράγοντες.
Άξονες των δραστηριοτήτων του Κλάδου είναι:
1. Η διεξαγωγή ερευνών ακολουθώντας τον κώδικα δεοντολογίας του επαγγέλματος, και εισάγοντας ένα νέο ήθος στον χώρο της έρευνας και της ψυχοθεραπείας. Ο σεβασμός στα δικαιώματα του θεραπευόμενου και το ενδιαφέρον για την βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών θα αποτελέσει προτεραιότητα σε όλες τις φάσεις του ερευνητικού έργου (διαμόρφωση των ερωτημάτων, επιλογή ερευνητικών εργαλείων, συλλογή, ανάλυση, και δημοσίευση των αποτελεσμάτων).
2. Η διεξαγωγή ερευνών προκειμένου να προαχθεί η γνώση των ειδικών Ψυχικής Υγείας (ψυχοθεραπευτές, κλινικοί ψυχολόγοι, ερευνητές) για τα φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα κατά την ψυχοθεραπευτική διαδικασία, τις μεταβλητές που την επηρεάζουν, και τους παράγοντες που καθιστούν μια συνεδρία «θεραπευτική».
3. Η δημιουργία μιας βάσης δεδομένων των ερευνητικών αποτελεσμάτων στην οποία θα μπορούν να ανατρέχουν οι ερευνητές για την διεξαγωγή νέων ερευνών και μετααναλύσεων.
4. Η κατασκευή νέων ψυχομετρικών εργαλείων για την αξιολόγηση των ψυχοθεραπευτικών συνεδριών, και την καταγραφή ποικίλων ψυχοθεραπευτικών δεδομένων, (ένταση και ποιότητα συναισθήματος, θεραπευτική σχέση, ενόραση, ενσυναίσθηση, παρεμβάσεις του θεραπευτή, αλληλεπιδράσεις θεραπευτή – θεραπευόμενου, αποτελεσματικότητα της συνεδρίας, κ.α.) καθώς και η στάθμιση στον ελληνικό πληθυσμό αντίστοιχων ερευνητικών εργαλείων άλλων χωρών.
5. Η εκπαίδευση των κλινικών αλλά και των ερευνητών στην διεξαγωγή έρευνας στην ψυχοθεραπεία. Η έρευνα στην ψυχοθεραπεία μπορεί να πάρει πολλαπλές μορφές: τα δεδομένα μπορεί να συλλέγονται από τον θεραπευτή, τον θεραπευόμενο, ή από μαγνητοφωνημένο υλικό της συνεδρίας. Οι αναλύσεις των δεδομένων κυμαίνονται από ποιοτικές αναλύσεις ενός περιστατικού έως πολύπλοκες στατιστικές αναλύσεις δεκάδων συνεδριών.
6. Η δημιουργία ενός ζωντανού διαλόγου ανάμεσα σε ψυχοθεραπευτές και ερευνητές της ψυχοθεραπείας. Μέσα από αυτήν την επαφή κλινικών και ερευνητών, οι μεν κλινικοί θα αποκτήσουν την δυνατότητα να ενημερώνονται για το πώς μπορούν να ασκήσουν αποτελεσματικότερα την θεραπευτική πρακτική, οι δε ερευνητές μέσα από την εμπλοκή των θεραπευτών στην ερευνητική διαδικασία θα θέτουν προς διερεύνηση ερωτήματα που είναι καίρια για τους θεραπευτές και έχουν άμεση και εφαρμοσμένη αξία.
7. Η διερεύνηση και εξασφάλιση ερευνητικών πόρων για την ενίσχυση της Έρευνας από τοπικούς, ευρωπαϊκούς και διεθνείς φορείς.
